Eindelijk heb ik weer een duik in de zee genomen. Vanochtend nog stond ik te ploeteren in de grond rondom de aardappels in de Community Garden. En toen ik weer thuis was maakte ik een lekkere lunch van de verse bladgroenten die ik daar vandaan meenam, en toen trok ik mijn badpak aan en liep naar het strand. Ja, ik ging te voet. Want ik ‘woon’ nu eventjes in de meest idyllische badplaats van Schotland!

Het is continu trial & error met het leven hier. Ted woont bij zijn ouders en dus ben ik daar ook. Top: een fijn huis, iedereen doet lekker haar eigen ding, er is gezelligheid en het scheelt een hoop in de kosten. Maar, ik voelde toch dat ik behoefte had aan wat meer iets voor mezelf. Ik bedacht dat ik vaker weer met mijn auto op pad kan, maar dat is dan meteen weer echt weggaan en kan ik Ted minder in betrekken. Juist als hij niet werkt is het leuk samen te zijn.

Tijdens mijn heerlijke week in Nederland – toen het er gelukkig nog niet zo heet was – zag ik in de Facebookgroep van het dorp van Ted dat iemand diens studio onderhuurde. En de dag voordat ik weer terugging bedacht ik opeens: wow, dat is eigenlijk zo gek nog niet! Hen (non-binair) zou de studio verhuren vanaf de dag dat ik terug zou komen, dus ik dacht dat ik geen kans meer maakte, maar hen had nog niemand en was blij met mijn berichtje! De dag nadat ik terug was in Schotland, betrok ik het stekkie, een totaal impulsieve beslissing!

Het is niet ín het dorp van Ted, maar het dorpje erboven, pal aan zee. Het heeft een grote baai waar kneuterige bootjes in kabbelen, of op het droge liggen bij eb. Er vliegen visarenden, mantelmeeuwen, grote sternen en er liggen zeehonden op de zandbanken in zee. Die hoor je ’s avonds, als je op het strand loopt, loeien (of huilen? Balken? Hoe wil je het noemen haha).

De studio is op een minuutje lopen van de baai, en ik wil er eigenlijk constant heen. Er staan bankjes en daar zitten en gewoon over de baai staren, naar het bos aan de overkant, of naar de mooie avondlucht, is echt ontzettend fijn. Vaak neem ik expres mijn telefoon niet mee (maar wel mijn verrekijker natuurlijk, duhh). Ik hou goed in de gaten wanneer hoog- en laagtij is, dat elke dag met een uur opschuift. Met laagtij is alles zo kleurrijk en gebeurt er zoveel!

Toen ik de deur van de studio voor het eerst open deed, werd ik verwelkomd door een bio-winkel geur. Het is een heerlijk klein huisje met alles wat je nodig hebt, inclusief zoutlampen. Een keuken, een douche, een lekker bedje en zelfs een tuintje in de zon. EINDELIJK kan ik al mijn verzamelde theekruiden uitstallen op de plankjes aan de muur en steeds verschillende brouwsels maken. Ik heb ook lekker de ruimte om wildpluk te verwerken, wat nu vooral bestaat uit drogen, wat ik eigenlijk in mijn auto doe die lekker heet wordt. Werkt als ’n tiet! Met midzomer maakte ik vlierbloesemsiroop, echt het stíkt hier van de bloesems. Grote, volle bomen, overal. Wat een overvloed!

Het is nu even voor drie weken, en heel misschien mag ik hier in augustus ook in. Even kijken hoe het loopt. Het is wel aan de prijzige kant, en daar heb ik een beetje stress over. Ik heb voorlopig geld genoeg, maar zo’n smak uitgeven maakt me altijd gewoon een beetje stresserig. Maar het is het zo erg waard! Het is doodstil ’s nachts, de lokale merel heeft een eigen melodietje (echt, heel apart), en de biowinkel is op vijf minuten lopen. Vijf! Ik ga er alleen nooit heen, omdat ik nu geldstress heb, haha. Aan de andere kant, ik drink nu gewoon mijn koffietjes thuis in de tuin, in plaats van naar cafés te gaan. Ik maak eindelijk al het eten op dat ergens onderin een tas in de auto lag (kikkererwten, rijst, tomatenpuree, dat soort dingen), dus daar bespaar ik ook een beetje op.

Het fijne is ook dat ik in het huisje lekker kan werken. De koptelefoon aansluiting op m’n laptop is kaduk, en ik moet video’s bewerken en transcriberen, dus in de bieb is dat lastig. Ik moet wel echt wat ritme creëren, anders is er altijd wel wat beters te doen. Dingen plukken, wandelingen maken, zwemmen in de zee, chillen met Ted. Wat heb ik het toch goed 😜 (En toch verzint je brein altijd weer dingen om je druk over te maken, jammer is dat).

Met midzomer ben ik altijd jarig. Of althans, de dag erna. Ted stond erop dat hij de taart zou maken, en toen ik later een Finse sprak bevestigde zij ook dat het hier, in tegenstelling tot Europa, niet de bedoeling is dat je die zelf maakt! Dan ben je een beetje zielig. Ik vond het allang best, want ik mocht ook nog de taart kiezen. Dat werd een kwarktaart, yum!

Vlaggetjes ophangen doen ze hier trouwens ook niet, maar ik weet eigenlijk niet of andere volwassenen Nederlanders dat ook doen, of alleen mijn gezin, haha. Het voelt altijd wel heel feestelijk. Ook zeg je hier niet ‘congratulations’ als je jarig bent. Dat zeg je als je iets behaald hebt, een diploma ofzo, iets goeds gedaan hebt. Met je verjaardag is het gewoon ‘happy birthday’.

Ik zit hier dus drie weekjes, waarvan ik vijf dagen de hort op ben voor een kayakcursus. Dus ik heb een klein beetje spijt dat ik die week wel de studio huur, maargoed, ik heb het al betaald. Dat krijg je als je een snelle beslissing maakt waar je niet lang over nadenkt, haha. Voor alle nachten dat ik er dan wél slaap, betaal ik dan zo’n 30 euro per nacht. Nouja. Kan erger.

Het is hier gelukkig maar in de 20 graden en die duik in de zee was heerlijk. Ik heb ook nog wat zeesla (een wier) meegenomen die door het avondeten gaat. Yum! Hou je taai daar in NL en vooral heeeel veel chillen hè!