Eindelijk even lang in bed liggen, hoewel we om zes uur alweer wakker waren. Dat is het lastige met ons: mijn moeder is een ontzettend ochtendmens en ik ben dat ontzettend niét. Ik blijf het liefst tot laat op en… Lees verder

We zaten al een uur in spanning met wie we onze 4-persoons slaapzaal zouden delen. Ik had in mijn hoofd dat het een vrouwenslaapzaal was (‘ik weet het gewoon zeker!’), maar we vonden het wel raar dat we dan in… Lees verder

We weten eigenlijk niet meer precies waaróm we het zo hadden gepland; twee dagen in hetzelfde hostel en dan de tweede dag terug met de trein na het wandelen. Daardoor hadden we twee korte wandeldagen, en vanwege het makkelijke pad… Lees verder

Het landschap veranderde, dus de vogels veranderden ook. Hoewel we veel kilometers moesten maken en dus niet zoveel tijd hadden om rustig aan te doen, moest elke vreemde vogel toch even nauwkeurig geobserveerd worden en elk vreemd geluid geïdentificeerd met… Lees verder

Onder de douche flitsten beelden van de bemoste stenen en watervallen aan me voorbij. Maar liefst 70 watervallen hadden we gezien, variërend van mini tot enorm en bulderend. Mijn moeder heeft ze geteld. Met gemiddeld een flinke waterval waar je… Lees verder

Dit keer was ik degene met koppijn, en de koffie in een heerlijk cafeetje ’s ochtends hielp helaas niet. We waren weer vroeg wakker geworden, en daarna was ik weer ingedommeld en dat had me geen goed gedaan. We hadden… Lees verder

De hele nacht lag ik te woelen met een knoflooksmaak in mijn mond. Ik had kip met honingsaus gehad in de inn, geen knoflook gezien. Mijn moeder lachte me uit in de ochtend: “dat heb je zelf gedaan hoor!”, verwijzend… Lees verder

Overal zijn vogels. Dat is op zichzelf een goed teken, en iets waar je je misschien pas bewust van wordt als je into vogelen bent. De afgelopen weken had ik me weer even ondergedompeld in het leren herkennen van geluiden.… Lees verder