Oh, wat is het heerlijk in Nederlandje. Ik ben zo blij met mijn kamertje, met hangen met mijn familie, met werken.

Ja, met werken, ik word daar blijkbaar best blij van. Als freelancer kun je via platforms als Temper of Youngones extra klussen aannemen, en zo kwam ik bij een schoonmaakbedrijf in de thuiszorg terecht. Ik maakte schoon bij oudjes met vieze huizen of met schone huizen en ik genoot ervan. Lekker op de fiets naar werk, beetje poetsen, beetje ouwehoeren en ’s avonds extra genieten van mijn vrije avond. Ik werd erdoor in een routine gedwongen – ’s avonds al de afwas want ’s ochtends vroeg weg, op tijd opstaan, en een doel met m’n dag.

Vier weken kon ik aan de slag, de ene week wat meer dan de andere, en nu is mijn agenda weer leeg. Op zich geen ramp, ik weet me meestal te vermaken, maar toch verveel ik me. Het geeft echt voldoening om ergens naar toe te moeten en iets nuttigs te doen, en het is ook gewoon een leuke dagbesteding. Haha, soms denk ik: Simone, heel Nederland weet dit al, waarom doe je alsof dit nieuws is? Maar voor mij is het dat, want ik geloof dingen pas als ik ze zelf heb ervaren, haha.

Het voordeel is dat je als freelancer ook beter verdient. Ik verdien nu twintig euro per uur; dat verdien je normaal als schoonmaker niet hoor, geloof mij. (Gaat nog wel inkomstenbelasting vanaf en zou ook pensioen en dat soort geneuzel vanaf moeten). Dus in die maand heb ik ook nog even bijna duizend euro verdiend. Toch lekker! Ik heb nog een beetje een spaarbuffer (naast een groot bedrag uit een erfenis die ik opzij heb gezet voor als ik ooit wil investeren in een camperbusje, of een chaletje ergens ofzo). Maar die spaarbuffer – een paar duizend euro – is fijn. Ik voel wel dat ik weer moet werken, anders red ik het einde van het jaar niet financieel. Maar ik hoef niet vet veel te verdienen, als er maar ook steeds een beetje in blijft stromen, zodat het wat minder hard gaat allemaal.

Ik wil ook het schrijven wat meer op gaan pakken. Voor hetkanwel.nl schreef ik een paar leuke artikelen, en dat is een mooie ingang. Ik moet nog een beetje wennen aan het interviews doen, omdat wat je schrijft dan opeens ook een ander aangaat. Zijn ze er dan wel blij mee? Ik werk ook nog steeds online voor mijn zus, en doe er zo nu en dan een online opdracht bij. En zo scharrel ik mijn geld een beetje bij elkaar. Precies hoe ik het altijd voor me zag: als een soort landloper zien wat er te werken valt en daarop inspelen. Dat ik het dan ook nog leuk vind, is extra chill.

Toen ik thuis kwam was ik zo blij alles weer te kennen hier, en met name de planten. Ik hou natuurlijk erg van wildplukken, maar in Canada kende ik niet zoveel, plus weet ik ook niet wat de hotspots zijn. De eerste weken weer hier was ik helemaal hyper van alles wat er groeide. Het was begin juli en ik heb zoveel geplukt! Allerlei bloemen om te drogen, de eerste kersenpruimen van een random boom in mijn wijk, bosbessen om jam mee te maken (gewoon inkoken zonder iets aan toe te voegen), en op een digitale kaart de plekken gepind waar planten groeien die ik in een ander seizoen wil oogsten. Ik zit nu te wachten op de meidoorn, waar de bessen al flink rood van worden, ik wil daar eens ketchup van maken. De sleedoorn zie ik ook al hangen, maar ik moet wachten tot het gaat vriezen eer ik die kan plukken. Ik wil deze herfst dolgraag eikeltjesmeel maken en meel van tamme kastanje, dus goeie plekken om die te oogsten pin ik ook.

Van biologische appels bewaarde ik de schillen en klokhuizen in de diepvries en zette die op een pot met water met een katoenen doek eroverheen. Dat zou binnen een paar weken appelazijn moeten worden, hartstikke leuk. Zie hier de video met uitleg van ‘Uit Ninons Tuin’. Ik sjouw hem trouw uit mijn kamer mee naar andere plekken waar ik slaap, zodat ik hem regelmatig kan roeren. Nu pas ik tien dagen op het huis van mijn broer en ook hier pronkt hij weer op het aanrecht. Het stelt niet veel voor, een flinke-jamppotformaat, maar ik vind het gewoon zo cool om te begrijpen waar de dingen vandaan komen die we consumeren in het alledaagse leven!

Zo ben ik ook ooit geïnteresseerd geraakt in textiel: hoe wordt kleding in vredesnaam allemaal gemaakt? Ik las laatst ‘ergens’ (dus geen idee hoe onderbouwd het is) dat heel veel kleding helemaal niet machinaal gemaakt kan worden en dus echt door mensen wordt gemaakt. Een simpel t-shirt: de stof is misschien machinaal gewoven/gebreid, maar het t-shirt in elkaar zetten moet echt iemand met de hand achter een naaimachine doen. Haken: daar bestaat ook nog geen machine voor. Pailletten moeten er blijkbaar allemaal met de hand op genaaid worden. Jemig. Ik deed al aan sokken stoppen en sokken breien, maar het was tijd voor een nieuwe stap: een trui leren breien. Ik deed onderzoek naar ethische wol, want wol spinnen dat gaat me nog net effe een stap te ver, haha. Komt nog. Ik kocht Nederlandse bol wol van een kilo die in België gewassen en in Duitsland gesponnen is en ben nu een ‘proeftrui’ aan het breien voor mijn neefje die in de winter 2 zal zijn. Hier is het patroon, het is eigenlijk heel simpel als je kunt breien!

Nu ik op mijn broers huis pas, kak ik wel weer een beetje in. Een prachtig groot huis naast een groen park, maar geen werk op de planning en nog ruim twee weken tot Schotland. Ik kan inmiddels niet meer wachten. Ik heb zin om Ted te zien, en ook ontzettend veel zin in Schotse vibes. Regen, wind, kliffen, haardvuur: count me in (dat begint dus te kriebelen, voor wie zich afvroeg waar de titel op sloeg). Ik ben echt geen zomermens, haha! Ik ga eind deze maand lekker tien dagen naar hem toe, dit keer met het vliegtuig. Het is echt ongelofelijk hoe gemakkelijk die reis zal zijn, eind van de ochtend vertrek ik uit huis, eind van de middag zit ik bij hem op de bank. Terwijl dat met de boot zo’n… anderhalve dag zou duren.

Ik ben er niet trots op, want ik heb al best vaak gevlogen de afgelopen tijd (Canada, Frankrijk), maar het is wel een bewuste keuze. Ik denk namelijk dat er wel grotere vooruitgang geboekt kan worden dan individuen verbieden te vliegen om hun familie/geliefden te zien, of om een fijne reis te maken. En ik vind het ook stom dat heel veel mensen veel vliegen zonder erbij na te denken en dat ik dat dan niet zou kunnen doen om mijn vriend te bezoeken (flauwe reden, maar toch). In oktober ga ik een maand naar Ted en de boot is al geboekt, voor de langere tijden is dat echt een goede optie, maar ik ben de boot ook wel zat hahaha. Vooral de reis met trein en bus erna. En ik wil ook nog een keer helemaal met de trein, wellicht in de winter.

En zo kabbelt het leven lekker voort, ik vind het heerlijk. Hoewel ik het eigenlijk bloedheet vind in Nederland, is de zomer wel echt het moment dat ik hier wil zijn. Een visum in het Verenigd Koninkrijk zit er voorlopig nog niet in, dus ik kan daar niet werken en maar zes maanden per jaar verblijven. Maar ik heb al veel leuke ideeën voor daar: leuke wandeltochten, kamperen, vrijwilligerswerk doen, online werken, et cetera. Ik hou erg van thuis, hier zijn, en mijn fijne kamer blijf ik voorlopig ook nog wel huren. Maar ik hou ook van Schotland en heb zin daar een leven op te bouwen: een netwerk, activiteiten, een plekje voor mezelf. Dat gaat nog wel een uitdaging worden, denk ik.

ZO EXCITING. Ik hou erg van mijn leven. Lekker rommelig, lekker random. Met zo nu en dan een breakdown om het allemaal te verwerken, dat wel, haha.