Lamlendig zat ik bij mijn ouders op de bank. De eerste week thuis was nog wel lekker en in het teken van uitrusten. Ik besloot even een goed dieet te volgen voor mijn gezondheid en stortte me dus op koken; ik sliep lekker uit; en ik bleef gewoon nog een beetje in en rond het huis. Echt veel zin om dingen te ondernemen had ik nog niet, de hitte droeg daar ook nog eens aan bij en ik gaf er maar gewoon aan toe.

Na een week zat ik nog in dezelfde modus, maar begon ik het ook een beetje zat te worden. Een beetje geïrriteerd dacht ik nog ‘Echt, Simone? Kan je echt maar één week hetzelfde doen en ben je het dan alweer zat?’. Een deel van de lamlendigheid kwam door de besluiteloosheid over hoe nu verder. Wat ga ik doen deze maand, hoe ga ik wat geld verdienen naast mijn online baan? En wat ga ik dan in oktober weer in Schotland doen en hoe kom ik dan in vrédesnaam de winter door hier in Nederland? Financiële stress, huizenstress, levensdoelstress.

Het was niet alleen maar stom, want eigenlijk pakte ik ook allemaal leuke dingen op. Het dieet wat ik volgde was Paleo, gebaseerd op het dieet van de oermens. Natuurlijk sjoemelde ik behoorlijk en at ik zeker 100 keer zoveel fruit als de gemiddelde oermens, maar in ieder geval vermeed ik granen, zuivel en geraffineerde suiker. Daarnaast is dat dieet best wel gecentreerd rondom vlees eten. Ik heb een ijzer die aan de lage kant is, dus het is wel goed, maar ik vond het wel heftig om élke dag weer vlees te kopen en te bereiden. Het gaat zo tegen mijn systeem in!

Paleo-boodschapjes. Hier word je toch blij van (en Lidl is een chille winkel met veel bio en geen muziek op, so you know)

Ik ben niet tegen vlees eten, maar wel tegen dierenmishandeling. De makkelijkste manier om dat een beetje te omzeilen, is vlees kopen met een kortingssticker (dus niet bonus, maar als het bijna over datum gaat, die sticker). Goedkoper, maar in het systeem wordt het dan ook niet als verkocht vlees geregistreerd en stimuleer je in ieder geval de markt niet. De tweede goede (en betere) manier is natuurlijk biologisch vlees kopen. Qua prioriteit koop ik liever geen varkensvlees dat minder dan biologisch is. Het beter leven keurmerk is onzin, ik ben een keer voor een stage in een beter leven varkensstal geweest en het was stom. Varkens moeten gewoon buiten lopen, klaar. En zelfs bij biologisch vind ik dat nog te beperkt. Rundvlees ben ik iets makkelijker in, omdat naar mijn weten de meeste (Nederlandse) koeien wel buiten lopen. Er wordt wel antibiotica enzo gebruikt, dus het is minder goed voor mezelf, maar wel wat betaalbaarder. Eigenlijk vind ik rundvlees consumeren zelfs ethischer dan zuivel, want bij vleeskoeien blijven de kalfjes gewoon bij de moeder.

Het allermeest ben ik pro lokaal vlees, waarbij je een beetje een idee krijgt hoe de koe wordt behandeld en bovendien de lokale economie stimuleert. Ik zocht wat rond online en vond in mijn eigen dorp notabene een super goede koeienboer! Het ras kan goed natuurlijk baren, waardoor ze weinig medicatie nodig hebben en ze lopen jaarrond buiten. Ze slachten elke maand één koe en je kunt dus ook alleen op een vast tijdstip per maand vlees komen halen. Ik bestelde meteen en kon het namelijk drie weken later pas ophalen. Mijn schoonzus deed ook mee. Zo tof!

Ik moest het zelf nog verdelen in zakjes

Ik word daar echt blij van. Ik wil nu zelf geen boerderij of stuk land, en ik heb geen consistent genoeg leven dat ik een moestuin bij kan houden. Maar op deze manier heb ik toch een beetje het boerderijgevoel. Op Instagram zag ik ook iemand die via Marktplaats verse pruimen in de buurt had gevonden, en dat vond ik ook zo’n goed idee! Bij Ted in Schotland staat een pruimenboom vol pruimen die echt op het punt stonden om gegeten te worden toen ik vertrok, dat moest ik dus net missen. In mijn buurt vond ik niks op Marktplaats, dus ik plaatste een oproepje in de lokale Facebookgroep. Een paar dagen later stond ik op een ladder in iemands tuin mijn tassen te vullen. Ik betaalde er wel wat cash voor, maar volgens mij had dat niet eens gehoeven.

Vervolgens ging ik jam maken, en deed dat zonder suiker maar met chiazaadjes. Dan kon ik het alsnog eten met mijn dieet. Alleen dat was niet te hachelen zo zuur. Dus een week later maakte ik een nieuwe batch mét suiker en voegde ik ook suiker aan de oude toe. Zo, dat is beter. Ik heb nu helemaal zin om hier een traditie van te maken. Mijn oma had ook een pruimenboom in de tuin en voorzag ons elk jaar van jammetjes, dat moet eigenlijk in ere gehouden worden. Ik vind de hoeveelheid suiker alleen een beetje heftig, maar uiteindelijk koop ik ook vaak genoeg jam met suiker in de winkel, dus kan ik het net zo goed zelf op die manier doen en moet ik gewoon even niet zo zeiken.

Later mocht ik ook nog een hele tas vol appels komen halen, die nu op mij liggen te wachten om te worden geschild en omgetoverd tot appelmoes.

Na nog een paar dagen vol verveling, waarin ik nérgens zin in had (opruimen, geen zin, hardlopen, geen zin, breien, geen zin, tv kijken, geen zin, slapen, geen zin, etc), was ik er helemaal klaar mee. Ik moést even weg. Het is super fijn dat ik bij mijn ouders terecht kan, maar het blijft mijn ouderlijk huis en niet een eigen plekje of iets dergelijks. Later op de dag bedacht ik me daarom om te gaan kamperen. Gewoon, super laagdrempelig. Met de auto (van mijn ouders, mijne staat nog in Schotland), na het avondeten, 1 nachtje en dan na het ontbijt weer naar huis. Dan hoefde er weinig mee en kon ik even uit proberen of het zou helpen voor mijn gemoedstoestand, ik was namelijk bang dat het alleen zijn in het bos in de regen het erger zou maken.

Uiteindelijk was het natuurlijk echt puur genot. Het regende hard, dus het bos was heerlijk fris en herfstig en de camping rustig. In de ochtend deed ik heerlijk traag mijn kopjes koffie en in het begin van de middag was ik weer thuis. Ik besloot dat ik dit de komende maand gewoon echt regelmatig wil doen, dus ik schakelde mijn netwerk in. Nu heb ik al 3 kampeeravonturen op de planning staan deze maand, met leuke mensen en alleen :)

Ondertussen werk ik online voor mijn zus, en dat is echt weer fijn. Ik vind haar bedrijf echt superleuk, heb er een paar jaar al voor gewerkt dus weet precies hoe alles werkt, en het is gewoon heel fijn geld verdienen. Maar ik wilde ook weer even wat praktisch werk doen, waarvoor ik de deur uit moet. Dus ik appte mijn oude schoonmaakadresjes van afgelopen winter, de leukste dan. En die waren er blij mee!

Zo verdien ik ook nog wat cash, wat wel prettig is met alle uitgaven die ik doe als ik me lamlendig voel. Vooral dat vooruitzicht van een saaaaaie winter vind ik hels, dus ik ging dingen bedenken waar ik naar uit kan kijken. Zo vond ik een supervette cursus ‘ree uitbenen’ in december (er zijn nog 6 plekken!), iets wat ik al heel lang graag wil leren! En in oktober ga ik in Schotland een cursus scrambling (met handen en voeten berg beklimmen, dus net een niveautje verder dan hiken) doen in de bergen, en ik boekte mijn tickets naar en van Schotland voor die maand. Het is dan gewoon een lekker gevoel als er wat cash binnenstroomt waar ik boodschappen en benzine van betaal. En wat ik dan in NL laat liggen, zodat als ik blut terugkeer uit het buitenland hier altijd een kleine buffer ligt. (Een buffer op mijn rekening werkt namelijk niet, dat geef ik uit, hahaha).

De heide is zo achterlijk paars nu! Heide heeft een symbiose met een schimmel die water produceert, waardoor het minder van de droogte te lijden heeft gehad

Het werd ook hoog tijd dat Pelgrim Zora en ik de bossen weer eens onveilig zouden gaan maken. Zora ging op fietsvakantie en ik had het voornemen om elke week een nachtje te gaan kamperen, dus we spraken af dat zij naar de Veluwe zou fietsen en ik rijden met de auto. Daar zetten we onze vertrouwde tentjes weer op het NTKC-terreintje, wat echt een genot was. Lekker wakker worden in de bossen, urenlang over ons bakkie koffie doen, en toen het klompenpad afklappen (maar dan niet, want we waren halverwege al moe en hebben hem toen afgekort). Ik besloot spontaan nog een tweede nachtje te blijven, omdat het zo heerlijk was. Zora zou ook pas die dag erna doorfietsen.

Ik moet dus even wennen aan weer in Nederland zijn, maar langzaam begint het te komen. Het vooruitzicht dat Ted bijna komt (we gaan half september het Elfstedenpad fietsen als het weer een beetje meezit) en dat ik daarna weer naar Schotland ga, zijn fijn. Maar, de winter ligt nog een beetje open, ook qua accomodatie. Mocht je iemand kennen of zijn die nog een huizenoppas zoekt in de maanden november/december/januari/februari, hoor ik het graag :)

Doehoeeeei

Kamperen op de Veluwe

Ontvang een mailtje van me bij een nieuwe blog! 🍂🍃

Voeg je bij 182 andere abonnees

Geef een reactie

3 reacties op “Terug naar het wolvenbos”

  1. Pelgrim Zora avatar

    Haha ‘jij wil zoveel’. Wel waar. Gelukkig heb je ook veel om mee bezig te zijn.

    Maar ehmm we hebben t klompenpad toch gewoon afgeklapt? Wij konden er niks aan doen dat de kaart… Oh ja ik weet het alweer.

  2. Gea Haverkate avatar
    Gea Haverkate

    Het is nog nacht als ik jou blog lees Blijf jezelf en goed dat je dingen oppakt ,je bent avontuurlijk dat maak jou een mooi en uniek mens.

  3. Sandra avatar
    Sandra

    Het is zo leuk je avonturen te lezen!

Ontdek meer van Tante Tent

Abonneer je nu om meer te lezen en toegang te krijgen tot het volledige archief.

Lees verder