-
WHW 8: kuddedieren
We zaten al een uur in spanning met wie we onze 4-persoons slaapzaal zouden delen. Ik had in mijn hoofd dat het een vrouwenslaapzaal was (‘ik weet het gewoon zeker!’), maar we vonden het wel raar dat we dan in… Lees verder
-
WHW 6 & 7: terug bij af
We weten eigenlijk niet meer precies waaróm we het zo hadden gepland; twee dagen in hetzelfde hostel en dan de tweede dag terug met de trein na het wandelen. Daardoor hadden we twee korte wandeldagen, en vanwege het makkelijke pad… Lees verder
-
WHW 5: vreemde vogels
Het landschap veranderde, dus de vogels veranderden ook. Hoewel we veel kilometers moesten maken en dus niet zoveel tijd hadden om rustig aan te doen, moest elke vreemde vogel toch even nauwkeurig geobserveerd worden en elk vreemd geluid geïdentificeerd met… Lees verder
-
WHW 4: over druïdepaden
Onder de douche flitsten beelden van de bemoste stenen en watervallen aan me voorbij. Maar liefst 70 watervallen hadden we gezien, variërend van mini tot enorm en bulderend. Mijn moeder heeft ze geteld. Met gemiddeld een flinke waterval waar je… Lees verder
-
WHW 3: lekker ruzie maken
Dit keer was ik degene met koppijn, en de koffie in een heerlijk cafeetje ’s ochtends hielp helaas niet. We waren weer vroeg wakker geworden, en daarna was ik weer ingedommeld en dat had me geen goed gedaan. We hadden… Lees verder
-
WHW 2: positieve impact
De hele nacht lag ik te woelen met een knoflooksmaak in mijn mond. Ik had kip met honingsaus gehad in de inn, geen knoflook gezien. Mijn moeder lachte me uit in de ochtend: “dat heb je zelf gedaan hoor!”, verwijzend… Lees verder
-
WHW 1: de Fitisweg
Overal zijn vogels. Dat is op zichzelf een goed teken, en iets waar je je misschien pas bewust van wordt als je into vogelen bent. De afgelopen weken had ik me weer even ondergedompeld in het leren herkennen van geluiden.… Lees verder
-
In een Schots dorp
Natuurlijk gaat altijd alles weer anders dan gedacht of gehoopt. Ik hoopte dat ik in het Schotse dorp Forres wat op kon bouwen, omdat ik me daar thuis voelde en de locatie prachtig is. Bossen, strand, de bergen dichtbij, een… Lees verder
-
Bogs and birds
Voor de verandering reis ik eens niet met pelgrim Zora of moeder Annette, maar met mijn lieve vriendin Laura die ik nog van mijn studie antropologie in Leiden ken. Dat was helemaal toevallig zo gelopen, want ik had de boot… Lees verder
-
Alles op z’n kop
In een paar weken herfst heb ik het gevoel al een hele winter doorgemaakt te hebben. Ted en ik besloten tijdens mijn bezoek aan hem in augustus om uit elkaar te gaan en daarmee viel én mijn maatje weg én… Lees verder









